พรุ่งนี้ ไม่มีเรียนนะ

ไม่มีสอบด้วย

อาจารย์ไม่ได้นัดแล้ว

ไม่ต้องนัดน้องประชุม

ไม่ต้องไปว๊ากปีหนึ่ง

ไม่ต้องจัดสัมนา

ไม่เก็บค่าห้องแล้ว

ไม่ต้องไปทำlabหมึกกระดาษ

ไม้ต้องไปดูงานนะ

ไม่ต้องไป5สโรงพิมพ์

ไม่ต้องไปพิมพ์งาน

ไม่ต้องไปตัดกล่อง

ไม่ต้องไปพรีเซ็นต์

ไม่ต้องส่งงานด้วย

:::

เริ่มงานวันแรก

รุ้สึกแย่จังวะ

คิดถึงเพื่อนอะ

คนมีงานทำแล้วบ้างอะ

เตรียมตัวหางานทำบ้างและ

เพื่อนทำโปรเจคเสดไวไวระ
สู้ๆๆๆๆๆๆ

เปนกำลังใจให้

คิดถึงคิดถึง

ใจหายที่ยังทำโปรเจคไม่เสดซะทีอ่ะดิ

พอถึงเวลาจิงๆ

ก็เกินกว่าที่จะพูดมันออกมา

เหมือนคนหายใจติดขัด

คิดถึงพวกแกมากว่ะ ใจหายจังวะ

อิแอมทามทุกทาง

ไว้อาลัยด้วย .

อือ

โหวตตามใจหลิงนะ

เป็นหลิงกินกายาสารท ขอใส่โหลหรือซองอะ

ไม่เอา แบบช็อกโกแลตเด๋วมันแข็งหลิงงัดยาก

55555555

ช่วยกุทีทุกคนโหวตให้กุหน่อยระหว่าง

โหลใส ถุงแบบโดโซะ กล่องเปนช่องแบบใส่ช็อกโกแลต

(ใส่กระยาสารทและกะละแม) **กุทามโปรเจคจารให้สำรวจ

พีสสสสสสสสสสสส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โล่งดิ ต่อไปนี้เที่ยวๆๆๆๆๆ แล้ว เที่ยวไหนบอกด้วยเนอ

ช่วยกันทำบุญงานศพโอมด้วยนะเพื่อนๆ

the end

แต่ยังไม่เป็นทางการ

เหลืออีกโค้งนึง...

จบกันซะที

สิ่งที่เจอมาหวังว่าคงเป็นบทเรียน

หรือว่าที่คิดว่าแย่แล้ว อาจจะต้องเจออีก

55555555555555555 PT4902

กูก็สะดุ้งเหมือนมึงน่ะแนน 555+

ซาบซึ้ง กินใจ ที่สุด

สะดุ้ง ในย่อหน้าแรก
๕๕๕ ทำไมพิมสะนึกภาพออกเรย

ส่วนย่อหน้าที่เหลือ เด๋วว่าจะลองเขียนอะไรให้แกแบบนี้ดูบ้างนะ เค้าเขียนอะไรแบบนี้ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ ถนัดอะไรแต่ที่ทุเรศทุรังอะ (ใต้สะดือลงไป)


^________________________________________________^


(ไปทำงาน ไม่ต้องเครียดเรื่องงานอีกนะ ช่วงระหว่างซัมเมอเค้าจะดูแลน้องแก ด้วย "ตัว" เค้าเอง ฮ่าๆ)

อย่าพูดๆ มันเศร้าเกินไป

หลิงพักผ่อนเยอะๆนะ

อย่าโทรมๆ

แระตอนนี้และต่อไปกุควรทามไรดีวะ

บอกกุทีเหอะ

กุดูตัวเองไม่ออก

โห้ยยยยยยยยยยยยย

ดีแระแหละหลิง ที่หลิงได้พูดได้เม้นออกมาบ้าง

ปล่อยวางมันลง มันหนัก

(แต่คนข้างล่างนี่ก็คมไมเบา นะจ๊ะบิ๊ก)

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่มีอะไรที่ทำให้เราหวาดกลัวได้มาก เท่ากับการได้เริ่มต้นใหม่

การก้าวออกจากความคุ้นเคยเดิมๆ ไม่เคยเป็นเรื่องง่ายสำหรับใครทั้งนั้น

เพราะความหมายที่แท้จริงนั้น คือการเปลี่ยนแปลงชีวิตทั้งชีวิต

ที่ต้องเดินอกไปจากสภาพแวดล้อมเดิม

และมองเห็นโลกใบเดิม อยู่ไกลออกไปเรื่อยๆ

แต่เมื่อมาถึงจุดเปลี่ยน ที่เราต้องทำก็คือ โยนความสงสัยทั้งหมดทิ้งไป

แล้วเตรียมพร้อมที่ต้องเผชิญหน้า กับความท้าทายในโลกใบใหม่

ที่เราไม่อาจรู้ได้เลยว่าจะมีอะไรรอเราอยู่.

___________________________

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา